Πόνος στη περιοχή του λαιμού & κόπωση. Φταίει ο θυρεοειδής;

De Quervain

Πόνος στη περιοχή του λαιμού & κόπωση. Φταίει ο θυρεοειδής;

Πόνος στο λαιμό, έντονη κακουχία με ή  χωρίς πυρετική δεκατική κίνηση; Μπορεί να φταίει ο θυρεοειδής;

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα De Quervain μπορεί να εμφανίζεται με τέτοια συμπτωματολογία. Είναι λιγότερο συχνή σε σχέση με τον θυρεοειδίτιδα Hashimoto.

Η αιτία είναι συνήθως κάποια ιογενής λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού.  Χαρακτηρίζεται από την ξαφνική έναρξη πόνου στο λαιμό στην περιοχή του θυρεοειδούς. Η Επώδυνος Υποξεία Θυρεοειδίτιδα αρχίζει με πρόδρομα συμπτώματα μυαλγίας, φαρυγγίτιδας, χαμηλό πυρετό και εύκολη κόπωση. Οι ασθενείς συνήθως εμφανίζονται με πυρετό, κακοδιαθεσία και πολύ μεγάλου βαθμού πόνο στην πρόσθια τραχηλική χώρα, που επεκτείνεται προς τη γωνία της κάτω γνάθου και προς τα αυτιά, στη μία ή και στις δύο πλευρές του λαιμού.

Ο θυρεοειδής εμφανίζεται μέτρια διογκωμένος και πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από άλλες αιτίες που αποτελούν αίτιο διόγκωσης του θυρεοειδούς. Αποτελεί τη συχνότερη αιτία πόνου στο θυρεοειδή. Έχει εποχιακή κατανομή, υψηλότερη το καλοκαίρι, και έχουν αναφερθεί  περιπτώσεις προσβολής μεγάλων ομάδων πληθυσμού, που σχετίζονται με ιούς coxsakie, παρωτίτιδας, ιλαράς, αδενοϊών και άλλων ιογενών λοιμώξεων.   Παρόλο που η εικόνα μοιάζει με λοίμωξη του θυρεοειδούς, δεν την προκαλεί κάποιο μικρόβιο και η αντιβίωση είναι περιττή.

Στα αρχικό της στάδιο εμφανίζεται με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού όπως αίσθημα προκαρδίων παλμών, νευρικότητα και ιδρώτες, χωρίς οφθαλμοπάθεια, που μπορεί να ποικίλουν σε βαρύτητα. Στη φάση αυτή ο θυρεοειδής απελευθερώνει αποθηκευμένες ορμόνες στην κυκλοφορία, σε μεγάλες ποσότητες, προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό.

Μεσολαβεί βραχεία περίοδος ευθυρεοειδισμού που ακολουθείται από μια φάση υποθυρεοειδισμό. Κάθε φάση μπορεί να διήρκησε 2-8 εβδομάδες, αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Η έναρξη της νόσου μπορεί να είναι αιφνίδια ή βαθμιαία. Τελικά, όταν αποκαθίσταται η φυσιολογική σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών, επιστρέφουν τα φυσιολογικά επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, και τα συμπτώματα εξαφανίζονται.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει  ο ασθενής να παρακολουθείται από τον ενδοκρινολόγο του και να ακολουθεί τη συνιστώμενη θεραπευτική αγωγή ανάλογα με την βαρύτητα της νόσου. 

Tags: